Functionele Mogelijkhedenlijst Bron: LISV De Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) vervangt het FIS-belastbaarheidspatroon. De FML bestaat uit zes rubrieken: Nieuw zijn: persoonlijk functioneren sociaal functioneren Geënt op de FIS-methodiek zijn: aanpassing aan omgevingseisen dynamische handelingen statische houdingen werktijden Elke rubriek bevat normaalwaarden en maximaal vier gradaties van beperkingen. De normaalwaarden zijn gelijk aan het niveau van functioneren van een gezond persoon van 16 tot 65 jaar (dat wil zeggen de beroepsbevolking). De FML illustreert dit met voorbeelden uit het dagelijks leven. Iemand functioneert normaal wanneer er geen beperkingen zijn in de rubrieken 1 tot en met 6. De FML wordt aangeboden aan de verzekeringsarts als elektronische bestand. De verzekeringsarts voert in het bestand alleen een beperking in waar dat opgaat. De overige items worden automatisch ingevuld op het niveau 'normaalwaarde'. De FML is een gestandaardiseerde weergave van de beoordeling door de verzekeringsarts, gespecificeerd naar afzonderlijke aspecten van functioneren. De afzonderlijke aspecten zijn zoveel mogelijk uitgewerkt in concrete activiteiten. Daardoor kan de AD beoordelen in hoeverre de mogelijkheden bruikbaar zijn voor arbeid. In de praktijk zal de mogelijkhedenlijst primair fungeren als checklist voor de beoordeling door de verzekeringsarts. De beoordeling zelf wordt beargumenteerd in de verzekeringsgeneeskundige rapportage. Daarin komt geen verandering door de introductie van de FML. De FML is het resultaat van een beoordeling en geen registratie van beperkingen die de cliënt zegt te ervaren. Vergeleken met de huidige FIS-methodiek bevat de FML globale uitspraken. Dat laat meer ruimte voor de professionele beoordeling. Daarnaast moeten de verzekeringsarts en arbeidsdeskundige in voorkomende gevallen overleggen en komen tot een gezamenlijke uitspraak over de geschiktheid van functies die de normale mogelijkheden te boven gaan.